மதுரை ஸ்ரீ சோமசுந்தரர் புட்டுத் திருவிழா

நமது ஓம் நமசிவாய ஆன்மீக குழுவிலிருந்து மதுரை ஸ்ரீ சோமசுந்தரர் புட்டுத் திருவிழா பற்றிய பதிவுகள் :

மதுரை மாநகரம் சிவபெருமானின் திருவிளையாடல்களால் சிறப்புப் பெற்ற புண்ணிய பூமியாகும். மதுரையில் அருள்பாலிக்கும் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் திருக்கோயில் தொடர்புடைய திருவிளையாடல் புராண நிகழ்வுகளில் மிகவும் சிறப்பானது “புட்டுத் திருவிழா” ஆகும்.

இத்திருவிழா, சிவபெருமான் தம்மை நம்பி வாழ்ந்த ஒரு வயதான பக்தையின் மீது கொண்ட கருணையையும், உழைப்பின் மகத்துவத்தையும், பக்தியின் தூய்மையையும் உலகிற்கு உணர்த்திய திருவிளையாடலை நினைவுகூர்ந்து நடைபெறுகிறது.

மதுரையில் ஒரு காலத்தில் வைகை ஆற்றில் பெருவெள்ளம் ஏற்பட்டதாக திருவிளையாடல் புராணம் கூறுகிறது. ஆற்றின் கரைகள் உடைந்து வெள்ளநீர் ஊருக்குள் புகும் நிலை ஏற்பட்டது.

அந்த வெள்ளத்தைத் தடுத்து மதுரை நகரைக் காப்பதற்காக, ஒவ்வொரு குடும்பத்திலிருந்தும் ஒருவர் சென்று வைகைக் கரையை அடைக்கும் பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்று அரசன் உத்தரவிட்டான்.

அரசனின் ஆணைப்படி அனைவரும் வைகைக் கரைக்குச் சென்று மண் சுமந்து கரையை அடைக்கத் தொடங்கினர். அப்போது மதுரையில் வாழ்ந்த வந்தி என்ற வயதான பெண்மணி தனியாக இருந்தாள். அவளுக்கு குடும்பத்தினரின் உதவி இல்லை. அவள் மிகவும் ஏழ்மையானவள். தன்னால் மண் சுமந்து சென்று கரையை அடைக்க முடியாத நிலை.

ஆனால் அரசனின் கட்டளையை மீறவும் அவள் விரும்பவில்லை. வந்தி அம்மையார் புட்டு செய்து விற்று வாழ்க்கை நடத்தி வந்ததாக புராணம் கூறுகிறது. அவள் மனதில், “என்னால் மண் சுமந்து செல்ல முடியாவிட்டாலும், இறைவன் அருளால் இந்தப் பணியில் நானும் பங்கெடுக்க வேண்டும்” என்ற எண்ணம் தோன்றியது.

அவள் மனமுருகி சிவபெருமானை வேண்டினாள். அவளுடைய தூய்மையான பக்தியைக் கண்ட பரமசிவன், அவளுக்கு உதவுவதற்காக ஒரு கூலியாளின் வடிவில் தோன்றினார். அந்தத் தொழிலாளி வந்தியிடம் சென்று, “உனக்குப் பதிலாக நான் மண் சுமந்து கரையை அடைக்கும் பணியைச் செய்கிறேன். அதற்குக் கூலியாக புட்டு கொடு” என்று கேட்டதாக திருவிளையாடல் வரலாறு கூறுகிறது. வந்தி மகிழ்ச்சியுடன் சம்மதித்தாள்.

வந்தி அம்மையார் அன்புடன் செய்த புட்டை கூலியாகப் பெற்றுக் கொண்டு, சிவபெருமான் வைகைக் கரைக்குச் சென்றார். ஆனால் அவர் சாதாரண கூலியாளைப் போல வேலை செய்யாமல், மிகவும் சாவகாசமாக இருந்தார்.

சில நேரங்களில் மண் சுமப்பார். சில நேரங்களில் ஓய்வெடுப்பார். சில நேரங்களில் புட்டைச் சாப்பிடுவார். அவருடைய செயல்களைப் பார்த்த அதிகாரிகள் கோபமடைந்தனர். “அனைவரும் கடுமையாக வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது, இந்த மனிதன் மட்டும் ஏன் வேலை செய்யாமல் இருக்கிறான்?” என்று அவர்கள் அரசனிடம் முறையிட்டனர்.

இறுதியில் அந்தக் கூலியாளை அரசனிடம் அழைத்துச் சென்றனர். அப்போது அரசன் கோபமடைந்து அவரைத் தண்டிக்க முற்பட்டான். திருவிளையாடல் புராணத்தின் உச்சக்கட்ட நிகழ்வு அங்கேதான் நிகழ்கிறது. அரசன் அல்லது அதிகாரி கொடுத்த பிரம்படி சிவபெருமானின் மீது விழுந்தது.

ஆனால் அந்த அடி அந்த ஒருவரை மட்டும் தாக்கவில்லை. மதுரை நகரில் இருந்த அனைவருக்கும் அந்த அடியின் தாக்கம் உணரப்பட்டது. மனிதர்கள் மட்டுமல்லாமல், உயிரினங்கள் அனைத்தும் அந்த வேதனையை உணர்ந்ததாக புராணம் எடுத்துரைக்கிறது.

இதன் மூலம், “உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களிலும் இறைவன் உறைகின்றான்” என்ற மிக உயர்ந்த தத்துவத்தை சிவபெருமான் உணர்த்தினார். அப்போது அந்தக் கூலியாளாக வந்தவர் வேறு யாருமல்ல — மதுரையின் சோமசுந்தரப் பெருமானே என்பது வெளிப்பட்டது. அரசனும், அதிகாரிகளும், மதுரை மக்களும் தங்கள் தவறை உணர்ந்து இறைவனை வணங்கினர்.

இந்தத் திருவிளையாடலில் வந்தி அம்மையாரின் பக்தி மிகவும் முக்கியமானது. அவளிடம் பெரிய செல்வம் இல்லை. அவளால் பெரிய யாகங்களையோ, பூஜைகளையோ செய்ய முடியவில்லை. ஆனால் அவளிடம் இருந்தது தூய்மையான அன்பும், இறைவன் மீது முழுமையான நம்பிக்கையும். அவள் தன்னால் இயன்ற சிறிய சேவையான புட்டை இறைவனுக்குக் கூலியாகக் கொடுத்தாள்.

அதற்குப் பதிலாக சிவபெருமானே அவளுடைய வேலைக்காரராக வந்து அவளுக்காக உழைத்தார். இதுவே இந்தத் திருவிழாவின் மிகப்பெரிய ஆன்மிகச் செய்தியாகும்.

புட்டுத் திருவிழா உணர்த்தும் தத்துவம்

1. பக்திக்கு ஏழை–பணக்காரன் என்ற வேறுபாடு இல்லை. இறைவனுக்கு நாம் கொடுப்பது எவ்வளவு பெரியது என்பது முக்கியமல்ல. எந்த மனநிலையில் கொடுக்கிறோம் என்பதே முக்கியம். வந்தி கொடுத்தது ஒரு சிறிய புட்டு. ஆனால் அந்தப் புட்டில் இருந்தது அளவற்ற அன்பு.

2. இறைவன் பக்தனுக்காக இறங்கி வருகிறான்

பக்தன் உண்மையாக இறைவனை அழைத்தால், இறைவன் எந்த வடிவத்திலும் வந்து உதவுவான் என்பதை இத்திருவிளையாடல் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

3. அனைத்து உயிர்களிலும் சிவம்

சிவபெருமானுக்கு பட்ட பிரம்படி அனைவருக்கும் உணரப்பட்ட நிகழ்வு, “அனைத்து உயிர்களிலும் ஒரே பரம்பொருள் உறைகிறது” என்ற சிவஞான உண்மையை உணர்த்துகிறது. இதனால்தான் சைவ சித்தாந்தத்தில் “அன்பே சிவம்” என்ற உயர்ந்த கருத்து வலியுறுத்தப்படுகிறது.

4. உழைப்பின் மகத்துவம்

வைகைக் கரையைப் பாதுகாக்க அனைவரும் உழைத்தனர். இறைவனே கூலியாளாக வந்து உழைத்தார். இதன் மூலம் உழைப்பை இகழக்கூடாது என்பதையும் இறைவன் உணர்த்துகிறார்.

5. இறைவனுக்கு செய்யும் சிறிய சேவையும் பெரியது

ஒரு கைப்பிடி உணவு, ஒரு சிறிய பூ, ஒரு விளக்கு, ஒரு நமசிவாய மந்திரம் — இவற்றில் எதுவாக இருந்தாலும், உண்மையான பக்தியுடன் அர்ப்பணித்தால் அது இறைவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

மதுரையின் வரலாற்றிலும் ஆன்மிக வாழ்விலும் வைகை நதிக்கு மிகப்பெரிய இடம் உண்டு. வைகை வெள்ளத்தைத் தடுக்க நடைபெற்ற பணியும், அந்தப் பணியில் இறைவனே கூலியாளாக வந்த திருவிளையாடலும், மதுரையின் ஆன்மிக வரலாற்றில் அழியாத நினைவாகத் திகழ்கிறது.

அதனால் புட்டுத் திருவிழா என்பது வெறும் ஒரு விழா அல்ல. மதுரை – வைகை – சோமசுந்தரர் – பக்தை வந்தி ஆகியவற்றை இணைக்கும் சிவபெருமானின் அருட்திருவிளையாடல் நினைவாகும்.