புகழ்த்துணை நாயனார் மற்றும் அதிபத்த நாயனார் குருபூஜை

நமது ஓம் நமசிவாய ஆன்மீக குழுவிலிருந்து புகழ்த்துணை நாயனார் மற்றும் அதிபத்த நாயனார் குருபூஜை பற்றிய பதிவுகள் :

பக்தியும் பணிவும் நிறைந்த இரு நாயன்மார்களின் திருநாள் இன்று.

சிவபெருமானின் திருவடிகளை அடைவதற்கு உயர்ந்த பிறப்பு, செல்வம், பதவி ஆகியவை அவசியமல்ல. உண்மையான பக்தி, அன்பு, பணிவு, நம்பிக்கை, இறைவனுக்குச் செய்யும் தொண்டு ஆகியவையே போதுமானவை என்பதைத் தமது வாழ்க்கையால் உணர்த்தியவர்கள் 63 நாயன்மார்கள்.

அந்த வரிசையில் சிறப்பிடம் பெற்றவர்கள் புகழ்த்துணை நாயனார் மற்றும் அதிபத்த நாயனார். இவர்களின் குருபூஜை நாளில் அவர்களின் வரலாற்றையும், பக்தியின் மகத்துவத்தையும் நினைவு கூர்ந்து சிவபெருமானை வழிபடுவது சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது.

புகழ்த்துணை நாயனார்

புகழ்த்துணை நாயனார் சிவபெருமானின் மீது அளவற்ற அன்பும் பக்தியும் கொண்ட சிவத்தொண்டர். அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்க்கையில் பல துன்பங்களும் வறுமையும் ஏற்பட்டபோதிலும், சிவபூஜையை மட்டும் ஒருபோதும் கைவிடவில்லை.

அவரது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சிறப்பு, தன்னால் இயன்ற சிறிய தொண்டைக்கூட இறைவனுக்காக முழு மனதுடன் செய்ததுதான்.

புகழ்த்துணை நாயனார் தினமும் சிவலிங்கத்தை வழிபட்டு வந்தார். தன்னிடம் இருந்த குறைந்த வளங்களையும் பொருட்படுத்தாமல், இறைவனுக்குச் செய்ய வேண்டிய பூஜையைத் தொடர்ந்து செய்து வந்தார்.

ஒரு நாள் கடுமையான பஞ்சமும் வறுமையும் ஏற்பட்டது. உணவுக்கே வழியில்லாத சூழ்நிலை உருவானது. உடல் வலிமையும் குறைந்தது.

ஆனால் அவரது மனதில் சிவபக்தி மட்டும் குறையவில்லை. “என்ன நடந்தாலும் சிவபூஜையை நிறுத்தக் கூடாது” என்ற உறுதியுடன் அவர் இறைவனை வழிபட்டு வந்தார்.

ஒரு நாள் வழக்கம்போல் சிவலிங்கத்திற்கு திருமஞ்சனம் செய்வதற்காகச் சென்றபோது, உடல் பலவீனத்தால் அவரால் குடத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. அந்த நிலையில் குடம் தவறி சிவலிங்கத்தின் மீது விழுந்ததாகப் பெரியபுராண வரலாறு கூறுகிறது. 

இதனால் மிகவும் வருந்திய நாயனார், “இறைவனுக்கு என்னால் அபசாரம் நேர்ந்துவிட்டதே” என்று மனம் நொந்து சிவபெருமானிடம் மன்னிப்பு வேண்டினார்.

அவருடைய தூய்மையான பக்தியையும், பணிவையும் கண்ட சிவபெருமான் அருள்புரிந்தார். அவருடைய வறுமை நீங்கி, வாழ்க்கையில் நன்மைகள் பெருகும் வகையில் இறைவன் அருளியதாகவும், இறுதியில் சிவபதம் பெற்றதாகவும் நாயன்மார் வரலாறு போற்றுகிறது.

புகழ்த்துணை நாயனாரின் வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு மிகப்பெரிய உண்மையைச் சொல்கிறது: இறைவனுக்கு நாம் கொடுப்பது பொருளின் மதிப்பல்ல; மனத்தின் தூய்மையே முக்கியம்.

ஒரு சிறிய பூவாக இருந்தாலும், ஒரு குடம் தண்ணீராக இருந்தாலும், ஒரு விளக்காக இருந்தாலும், அதை உண்மையான பக்தியுடன் அர்ப்பணித்தால் அது இறைவனுக்குப் பெரும் தொண்டாகிறது.

அதிபத்த நாயனார்

அதிபத்த நாயனார் கடற்கரைப் பகுதியில் வாழ்ந்த சிறந்த சிவபக்தர். அவர் நுளையர் குலத்தைச் சேர்ந்த மீனவர் என்று நாயன்மார் வரலாறு குறிப்பிடுகிறது.

அவர் கடலில் மீன்பிடித்து வாழ்ந்து வந்தார். ஆனால் அவருடைய வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான ஆன்மிக ஒழுக்கம் இருந்தது. அவர் பிடிக்கும் மீன்களில் முதல் மீனை சிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணித்த பின்னரே மற்ற மீன்களை விற்று வாழ்க்கை நடத்துவார்.

“முதல் மீன் இறைவனுக்கே!” தினமும் கடலுக்குச் சென்று மீன்பிடிப்பது அவரது தொழில். அன்று கிடைத்த மீன்களில் முதலாவதாகக் கிடைக்கும் மீனை அவர் மீண்டும் கடலில் விட்டுவிடுவார்.

அவருக்கு அது வெறும் மீனை கடலில் விடுவது அல்ல. அது: “என் உழைப்பின் முதல் பலன் உனக்கே, இறைவா!” என்ற பக்தி அர்ப்பணிப்பு. குடும்பத்தின் வாழ்க்கைக்காக மீன் விற்றுப் பொருள் சம்பாதிக்க வேண்டிய நிலையிலும், இந்த நியமத்தை அவர் ஒருபோதும் கைவிடவில்லை.

ஒரு காலத்தில் கடலில் மீன்கள் கிடைப்பது மிகவும் குறைந்தது. பல நாட்கள் வலை வீசியும் மீன்கள் கிடைக்கவில்லை. இதனால் குடும்பத்தில் வறுமை அதிகரித்தது. ஆனால் அதிபத்த நாயனார் தனது சிவபக்தியில் எந்த மாற்றமும் செய்யவில்லை.

ஒரு நாள் நீண்ட முயற்சிக்குப் பிறகு வலையில் ஒரே ஒரு மீன் சிக்கியது. அந்த ஒரு மீனை விற்றால் அன்று குடும்பத்திற்குத் தேவையான உணவைப் பெற முடியும். ஆனால் நாயனார் அந்த ஒரே மீனையும் சிவபெருமானுக்கே அர்ப்பணித்தார். அதை மீண்டும் கடலில் விட்டார்.

இங்கேதான் அதிபத்த நாயனாரின் பக்தியின் மகத்துவம் வெளிப்படுகிறது. தன்னிடம் நிறைய இருக்கும் போது இறைவனுக்குக் கொடுப்பது எளிது. ஆனால், தன்னிடம் இருப்பது ஒன்றே ஒன்றாக இருந்தாலும், “முதலில் இது இறைவனுக்கே” என்று அர்ப்பணிப்பதுதான் உண்மையான பக்தி. அதிபத்த நாயனார் இதைத்தான் தமது வாழ்க்கையில் காட்டினார்.

அவருடைய உறுதியான பக்தியை உலகறியச் செய்வதற்காக சிவபெருமான் திருவிளையாடல் புரிந்தார். ஒரு நாள் அதிபத்த நாயனார் வீசிய வலையில் பொன்னாலும் மணிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அபூர்வமான மீன் ஒன்று சிக்கியது என்று நாயன்மார் புராண வரலாறு கூறுகிறது.

அது அளவிட முடியாத செல்வத்தைத் தரக்கூடியதாக இருந்தாலும், நாயனார் அதனைப் பற்றிய ஆசை கொள்ளவில்லை. அந்த மீனையும் சிவபெருமானுக்கே அர்ப்பணித்தார்.

அவரது பக்தியில் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவருக்கு திருக்காட்சி அளித்து அருள்புரிந்தார். இறுதியில் அதிபத்த நாயனார் சிவபெருமானின் திருவடிகளை அடைந்தார்.

இரு நாயன்மார்களின் பக்தியில் இருக்கும் ஒற்றுமை

புகழ்த்துணை நாயனாரும் அதிபத்த நாயனாரும் வேறுபட்ட வாழ்க்கைச் சூழலில் வாழ்ந்தவர்கள். ஆனால் இருவருடைய பக்தியிலும் ஒரே அடிப்படை உண்மை இருந்தது: “இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதில் எந்தச் சூழ்நிலையும் தடையாக இருக்கக்கூடாது.”